Mumc Arvostelua 4

Ik betreur het dat de pacent niet meer in "mijnUMC+" kan. Sinds 1 januari is het geblokeert! Geen uitslagen, plan, bevindingen arts, e.d.

Heb hier verpleging gezien die echt voor de mensen gaan!

Alles volgens plan voor mijn heupoperatie: 06-10 -2025. Vanaf het begin werd ik serieus genomen over mijn probleem: versleten onderrug en polyneuropathie in voeten en onderbeen. Daarvoor pijnpoli ingeschakeld, gezwel in de lies onderzocht en geconstateerd dat opereren mij meer invaliditeit zou geven. Dus niet raadzaam.
Foto’s gemaakt van heup. Die bleek behoorlijk versleten. Prima geopereerd door orthopeed dr. M Boogers en dr. Theunissen. Gelegen op A2: uitstekende verzorging, vriendelijk, attent, zorgzaam, professioneel! Daar wordt hard gewerkt door al het personeel! Dank daarvoor!

Van april 2022 tot oktober 2024 werd ik meermaals door Emans geopereerd. Hij constateerde dat de knieschijf niet op de juiste positie zit en dat de groeve waarover mijn knieschijf glijdt 'iets' ondiep is. Tijdens onze gesprekken over de operatie (tuberositas transpositie, MPFL-reconstructie en het terugplaatsen van een losgeraakt stuk kraakbeen) verzekerde hij me dat het een eenvoudige ingreep zonder complicaties zou zijn. Hij stelde dat mijn knieschijf stevig zou vastzitten, de littekens minimaal zouden zijn en dat de revalidatie weinig belastend zou zijn.

Vooraf aan de ingreep vertelde Emans dat hij de opererende chirurg zou zijn, aangezien hij ook mijn behandelende arts was. In de uitnodiging voor de operatie stond echter dat een collega- chirurg van hem mij ging behandelen. Onthutst door dit verschil contacteerden we de planning die ons verzekerden dat Emans de operateur was. Uiteindelijk werd de ingreep door beide artsen uitgevoerd, terwijl over deze coöperatie nooit eerder werd gesproken.

Na de operatie sprak hij met trots over de 'stevige' MPFL-reconstructie, terwijl het voor ons onbekend was dat zo'n reconstructie plaats zou vinden.

Toen het verband dagen later voor het eerst van mijn knie werd verwijderd, bleek dat er drie grote sneden waren gemaakt, naast meerdere kleinere incisies van de kijkoperatie. De revalidatie bleek allesbehalve licht; het kostte me maanden om zonder krukken te kunnen lopen. Vanaf het begin voelde ik een constante wrijving in mijn knie, die niet verdween. Binnen enkele maanden werd de knieschijf opnieuw instabiel, en ik ontwikkelde X-benen.

Helaas heb ik ook mijn rechterknie door Emans laten behandelen, wat eveneens klachten opleverde. De reden hiervoor was dat ik me niet vrij voelde om mijn zorgen over mijn linkerknie te uiten. Zo behoorden opmerkingen als "zelfs een boomstam kan de knieschijf niet doen luxeren" tot zijn standaard vocabulaire. Inmiddels luxeren beide knieschijven bij de meest minimale bewegingen, ondanks allerlei hulpmiddelen, waaronder een rolstoel.

Na een kleinere ingreep uitte ik mijn zorgen over de aanhoudende instabiliteit van mijn linkerknie. Emans wuifde deze weg en stelde slechts voor om een patella push brace te dragen en te "dansen". Ook was het voor ons onduidelijk dat het een probleem aan de patella betrof, aangezien door Emans nooit een diagnose werd gegeven. De klachten namen enkel toe, zonder dat we wisten wat er gaande was.

Toen ik maanden later na een onnodige MRI terugkeerde, inmiddels nauwelijks nog mobiel ondanks stevige braces, wist hij niet wat er aan de hand was en raadpleegde hij uiteindelijk een collega-arts (dit gebeurde echter niet op eigen initiatief), dr. Feczko. Pas toen werd vastgesteld dat ik een X-stand had ontwikkeld én dat de knieschijf opnieuw instabiel was. Tot mijn grote verbazing gaf hij vervolgens aan dat hij me al binnen enkele jaren na de operatie had verwacht terug te zien, terwijl hij vooraf juist had beweerd dat de ingreep permanente stabiliteit zou bieden. Ook claimde hij dat ik altijd al X-benen had, terwijl hij dit voorheen nooit verteld heeft en mijn ouders dat ook niet eerder gezien hebben. Daarnaast werden nare, choquerende scenario's zoals een knieprothese op mijn veertigste als 'zekerheid' gepresenteerd. Met de staart tussen zijn benen verwees hij mij uiteindelijk door naar een gespecialiseerd ziekenhuis.

Later belden mijn ouders hem om te vragen of hij contact kon opnemen met de specialist voor een versnelde afspraak. Tijdens dat telefoongesprek gaf hij voor het eerst toe dat mijn groeischijven ten tijde van de operatie —ik was toen 15— nog open waren. Dat was de oorzaak van de X-stand, en op basis daarvan zou het ziekenhuis het behandelprotocol aanpassen. Echter, dit gaf hij pas toe nadat mijn moeder er expliciet naar vroeg, en het werd tijdens eerdere behandelingen nooit besproken. Het dossier werd hierna zonder mijn toestemming door Emans gesloten.

Toen ik bij de andere orthopeed langsging, bleek dat mijn groeve bolvormig was, wat een cruciale factor voor instabiliteit is die nooit eerder door Emans werd benoemd en ook veel eerder onderkend had moeten worden. Ook werd ontdekt dat ondanks vier operaties mijn pezen nog steeds niet op de juiste plek zitten, waardoor voorafgaande ingrepen nutteloos werden verklaard. Ondanks zijn papieren bekwaamheid heeft zijn behandeling bij mij geleid tot een veel zwaarder traject dan nodig was geweest.

Ik deel mijn ervaring in de hoop dat anderen hierdoor beter geïnformeerde keuzes kunnen maken, niet om de reputatie van het ziekenhuis te ondermijnen. Ik had aanvankelijk veel vertrouwen in de kunde van Emans, maar dit nam af naarmate de tijd verstreek. Hopelijk blijven anderen dit soort teleurstellingen bespaard.